
تو نرفتهای نوازش دستانت بر موهایم سایهی حضورت بر دیوار و تکرار آهنگ صدات در کنجِ دلنشین اتاق گواه بر بودن تواند تو نرفتهای حضور داری در آخرین لحظات شب و اولین دقایق روز تو، با منی و آوای خاطرهها مدام در گوشهایم میپیچد و جز این صدا چیزی را نمیشنوم جز این صدا چیزی را نمیخواهم! تو نرفتهای من، تو را صاحب چشمها و خاطرههایت را در جهان کوچکم گم کردهام! #ساحل_اربابی
برچسب:
نویسنده: حمید پورعلی